De Helvetiërs, een machtige Keltische stam uit het huidige Zwitserland, blonken uit in geavanceerde metaalbewerking (metallurgie), pottenbakken op de pottenbakkersschijf, glas- en emaillekunst, textielproductie en grootschalige landbouw en houtbewerking. Als onderdeel van de La Tène-cultuur stonden zij in de late ijzertijd bekend om hun hoogwaardige handwerk en technologische innovaties.

Metaalbewerking (Metallurgie)

De Helvetische smeden bezaten een uitzonderlijk hoge kennis van ijzer- en bronsbewerking. Zij produceerden niet alleen stevige landbouwwerktuigen en geavanceerde wapens (zoals zwaarden en schilden), maar stonden ook bekend om hun fijne sieraden. Ze maakten complexe fibulae (mantelspelden), armbanden en halsringen (torques) van brons, zilver en goud. Ook sloegen zij hun eigen gouden en zilveren munten naar Grieks en Romeins voorbeeld.

Pottenbakken

Archeologische vondsten in oppida (versterkte Keltische nederzettingen) zoals in Bazel tonen aan dat pottenbakkers op grote schaal gebruik maakten van de pottenbakkersschijf. Ze produceerden zowel grof, functioneel aardewerk voor de opslag van voorraden als zeer fijn, glad gepolijst serviesgoed. Dit fijnere aardewerk werd vaak versierd met karakteristieke Keltische geometrische motieven of beschilderd met grafiet om een glanzend effect te krijgen. 

Textiel- en leerbewerking

Het weven van textiel was een wijdverbreid ambacht. Helvetische ambachtslieden produceerden hoogwaardige wollen en linnen stoffen. Deze stoffen werden vaak geverfd met natuurlijke pigmenten in ruiten- en streeppatronen, de verre voorlopers van de Schotse tartan. Daarnaast waren er gespecialiseerde leerlooiers en schoenmakers die stevige sandalen, laarzen, zadels en lederen schilden maakten. 

Glas- en emaillekunst

De Kelten, waaronder de Helvetiërs, waren meesters in het maken van kleurrijke glazen kralen en zware glazen armbanden. Dit glaswerk werd vaak in één stuk gegoten, wat een hoog niveau van ovenbeheersing vereiste. Daarnaast pasten zij de techniek van het ovi-emaille toe: het smelten van gekleurd glas op metalen voorwerpen (zoals paardenstrikken of zwaarden) om een felle, glanzende decoratie aan te brengen.

Hout- en wagenbouw

Hout was de basis voor bijna alle constructies. Timmerlieden bouwden stevige vakwerkhuizen en de indrukwekkende stadsmuurconstructies (murus gallicus). Daarnaast waren de Helvetische wagenmakers (radmakers) beroemd. De Kelten vonden de houten karrenwielen met een ijzeren wielband uit, wat hun wagens ongekend snel en duurzaam maakte. Romeinen namen later veel Keltische termen voor wagens over vanwege deze superieure technologie.